Pokolenie dzisiejszych rodziców dzieli się na tych, co kiedyś bawili się w domowych zaciszu lalkami (mamusie) i samochodami (tatusiowie).

Dzisiaj ten podział nie jest już tak oczywisty.
Bo czy zabawki typu batman, czy action man nie są nowoczesnymi lalkami dla chłopców?

Mają przecież kształt człowieka, służą do zabawy, mogą ruszać rękami i nogami.
Oczywiście żaden chłopiec w wieku przedszkolnym, bawiący się tego typu wynalazkiem, nigdy i za nic w świecie nie pozwoli nazwać go lalką, więc z szacunku dla naszych małych mężczyzn pozostaniemy przy tradycyjnej terminologii, wg której lalka to zabawka dla dziewczynki, udająca dziecko (wszelkiego rodzaju bobasy oraz starsze pociechy naszych córek) lub kobietę (Barbie oraz jej podobne).

Zabawa lalkami jest niejako naturalną potrzebą niemal każdej dziewczynki, która mniej lub bardziej świadomie naśladuje swoją mamę lub opiekunkę. Sposób, w jaki dziecko bawi się lalką, często potrafi dużo powiedzieć o tym, jakie stosunki panują w jego rodzinie.
Jeśli dziewczynka czule odnosi się do swojego bobaska, uważa, by nosić go delikatnie, karmi i przewija, a lalkę w wieku przedszkolnym uczy literek, czy dobrych manier, pamiętając, by zwracać się do niej spokojnie i miło - wówczas znaczy to, że w relacji tej dużej mamy i córki wszystko jest raczej w porządku.

Jeśli dziewczynka w przedszkolu bawiąc się lalką, sprawia jej lanie, krzyczy na nią itd - jest to dla wychowawczyni sygnał, że być może dziecko tak jest traktowane w domu i należy przedsięwziąć jakieś działanie mające na celu ochronę dziewczynki, chociażby przeprowadzić poważną rozmowę z jej rodzicami.

Marzeniem każdej dziewczynki jest lalka Barbie oraz śliczne akcesoria, z którymi jest ona często sprzedawana.
Należy jednak uważać z tego typu prezentami, ponieważ nienaturalna sylwetka lalki może stać się wzorcem dla dziewczynki, ideałem kobiecego piękna. Jako, że jest on nieosiągalny, może to powodować frustracje i zaburzenia odżywiania (anoreksja) już u dzieci sześcioletnich.